آینده

ده سال آینده را در چه حال و روزی سپری خواهیم کرد؟ آیا  برای خود یک برنامه ده ساله داریم و به موقعیت ها و مراحلی که باید بدان رسید فکر کرده ایم ؟ وراه رسیدن به آن را هموار می کنیم ؟ چگونه می توان بهتر به خواسته و مقصود خود رسید؟ آیا به جاه طلبی ها و آرزوهای خود ارج و اعتبار می دهیم؟ آیا خود را باور داریم که می توان به خواسته و مقصود خود رسید؟ آیا اصلا با امید و اطمینان به آینده می نگریم ؟ نوع نگاه ما به زندگی مثبت می باشد یا منفی ؟ آیا همیشه نمیه خالی ونکات ناخشنود زندگی را لمس و حس می کنیم یا اینکه در کورسوهاو بحرانی ترین لحظات با اطمینان  گام بر می داریم ؟ هر کس می تواند دمی با خود رو در رو شود و یک چشم انداز برای خود متصور شود و بسته به توان روحی خویش باامید یا ناامید حرکت یا سکون نماید.  این آرزو و چشم انداز مسائل مالی ، فکری و معنوی فرد راشامل شود . هر کسی افقی پیش روی خود می بیند . برد نگاه هر کس به تربیت دیدن وبصیرت او ارتباط می یابد . زندگی فردی او و تجربه های شخصی کوله بار تجربه و توش حرکت اوست. اما یک اصل حیاتی در زندگی نقش آن هویداست و آن است که هر چه افق خود را بیشتر گسترش دهیم .هر چه بیشتر به انبساط روحی و سعی در فتح ناشناخته ها نظر داشته باشیم، هر چه بیشتر درفکر یاری رسانی و موثر بودن برای خود و خانواده و جامعه  باشیم این افق گستره بیشتری را شامل خواهد شد وما موفق تر به توان  روحی خود دست خواهیم یافت. این زندگی را بهر ما ساخته اند پس بااندیشه ، افکار و احساس بلند آنرا تکامل بخشیم..همیشه به دورترین ستاره ها نظر دوزیم. همیشه قرنها جلوتر را نظاره گر باشیم دست خداوند در آستین طبیعت ما را به قله ها خواهد رساند.

محاسبه

 پایان هر روز فرصت خوبی برای نگریستن و بررسی اعمال روزانه است. این به خود شخص و حالات او بر می گردد که زمان را مشخص کند و  خود را مورد مداقه قرار دهد که روز خود را به چه حال گذرانده است. این شامل افکار و احساس و رفتارهائی است که در طول روز از او سر می زند .در زمانی که رفتارهای خود را بررسی می کنیم ، کافی است که چند دقیقه به سکوت و مراقبه پرداخته شود و افکار آرام شود پس از آن شروع می کنیم به کنار نهادن ماسک های روزانه و بی فاصله به خود نگریستن . اگر باور به نیرویی فراتر از خود نیز داشته باشیم و حضور آنرا احساس کنیم این وارسی خود ،جواب بهتری خواهد داشت. ببینمیم که هر رفتار ما بر اساس چه ضعف و قوت درونی ماست. شرط اساسی آن است که با خود صادق باشیم و از خود فریبی به دور باشیم آنگاه است که دست نفس و ماهیت آن زودتر روشن می شود.

می توان شماری از ضعف و قوت های بشری که مشترک همه است را در دو لیست جداگانه قرار داد و خود را با آنها محک زد که رفتارها و کارهایی که در روز انجام  داده ایم بر مبنای کدام یک  از آنان است. ضعف هائی همچون غرور , نفرت, رنجش ,حسادت , تنبلی , بدقولی , ترس , لجاجت , خودمحوری , خود کم بینی , خود بزرگ بینی ،حق کشی , منفی گرائی , طمع , احساس تفاوت , سوء ظن , ناسپاسی و... را در یک لیست و قطب مقابل آنها را شامل مواردی چون شکر و رضا , قدردانی , صداقت ,صبر ,عشق , بخشش , اعتماد به نفس , انصاف , مثبت گرائی , سخاوت , ایمان ، پشتکار ،خدامحوری و... را در جدول دیگر قرار داد و خود را مقایسه کرد .آنگاه از خود پرسید و ثبت کرد که چرا این اتفاق برای من رخ داد . من با چه نقشی در این ماجرا ظاهر شدم ؟ سپس ضعف های اخلاقی مسبب انرا پیدا کرد . گام بعدی جبران این خسران است که لیست افراد ی که به آنها خسارت زده ایم را نوشت. البته این شامل رفتار های نادرست وغیر انسانی می شود.مرحله بعد آن است که رفتار سالم را در مقابل آن شرح دهیم که چگونه باید برخورد می کردیم؟ و در اخر نقش ناظر اصلی که همان خدا برای افراد مومن ، وجدان و اخلاقیات برای افرادی که رابطه ای با خدا ندارد  را شامل می شود . که از خود بپرسیم خدا دوستار چه رفتاری  از من در آن رابطه خاص  بود . این می تواند آغازی باشد از فرایند بهبود رفتار و کردار ما. البته این نیازمند تمرین است و نوشتن . که هر حال خوب و بد خود را بررسی کنیم.مطمئنا تاثیر آنرا خواهیم دید . امتحان آن برای یک روز بد نیست