مهر ماه از راه رسید. ماه جوشش و خروش ناپیدای وجود انسان به سوی ناکجا آباد. ماهی که مهر وترانه را بر لبان انسان جاری می سازد. گذری از عالم ماده و کشش وکوشش و بر شدن به سوی معنا . انسان در این ماه بهتر می تواند خود را از تعلقات مادی رها سازد و گستره فکر و خیال وجان خویش را به اهتزار در آورد و مرغ خیال را به پرواز به سوی فراخنای عالم لاهوت برد. ماه بس شکوهمند و غریب و جادوئی . چه سری در سرشت این ماه نهفته است . این به تجربه هر فرد و حال و مقال او برمی گردد ولی یک حس مشترک دل کندن در آن ساری و جاری است. فصل تعلیم و تعلم . هیچگاه نخواسته ام از آن فاصله گیرم. هرچند راه سد شود . فصل مهربانی و مهر ورزیدن . ماه پاکباختن و چه بسیار از عشاق که با فرا رسیدن این ماه هستی خویش را در طبق اخلاص پیشکش دوست می کنند تا به آزادگی رسند و از حصار منیت ها و کمبودها فارغ آیند. بیاییم در این ماه مهربانتر شویم دست در دست هم نهیم و کینه ها را به دور ریزیم. ونقشی زیباتر بر بوم زندگی خویش ترسیم نماییم.

